Wskazania terapeutyczne
Produkt leczniczy weterynaryjny stosuje się u gatunków docelowych w następujących sytuacjach: stany odwodnienia i hipowolemii. Niedobór sodu (hiponatremia) i chlorków (hipochloremia). Postępowanie w zasadowicy hipochloremicznej. Rozwiązanie pojazdu dla kompatybilnych leków. Zastosowanie zewnętrzne do przemywania ran i nawilżania okładów.
Dawkowanie i sposób podawania
Podanie dożylne. Do stosowania miejscowego do płukania ran i okładów nawilżających. Dawkowanie i czas trwania leczenia należy dostosować do konkretnego zapotrzebowania na płyny i elektrolity pod nadzorem lekarza weterynarii, aby zapobiec możliwym skutkom ubocznym spowodowanym przedawkowaniem. W przypadku przewlekłej hiponatremii należy unikać dużych szybkości infuzji. W przypadku hipotermii zwierzęcia lub niskiej temperatury otoczenia należy podać dożylnie. płyny należy je ogrzać przed podaniem. Podczas podawania dożylnego lub miejscowego należy zachować wszystkie odpowiednie środki ostrożności w zakresie aseptyki.
Stosować wyłącznie w przypadku klarownego roztworu, wolnego od widocznych cząstek i z nienaruszonym pojemnikiem.
Maksymalna dawka dzienna: dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie przez lekarza weterynarii w zależności od stanu klinicznego zwierzęcia. Maksymalna szybkość infuzji: Generalnie zaleca się dostosowanie szybkości infuzji do istniejącego niedoboru płynów.
W przypadku wstrząsu hipowolemicznego konieczne są większe szybkości infuzji (pies: do 100 ml/kg mc./h; kot: do 60 ml/kg m.c./h; konie, bydło, nowonarodzone cielę: 50 do 80 ml/kg mc./h). Chociaż w literaturze naukowej nie są dostępne konkretne maksymalne szybkości infuzji dla małych przeżuwaczy i świń, istnieją dowody na to, że te stosowane u bydła można bezpiecznie stosować.
W przypadku długotrwałego leczenia w postaci infuzji dożylnej, zwykle nie należy przekraczać dawki 5-10 ml/kg mc./h. Jednakże w niektórych przypadkach może być konieczne zwiększenie szybkości infuzji powyżej podanych poziomów. Podczas szybkiego dożylnego podawania płynów zwierzęta należy monitorować pod kątem objawów przeciążenia płynami (zwłaszcza obrzęku płuc). Ogólne wytyczne dotyczące przyjmowania płynów: Dawkowanie roztworów do infuzji należy zawsze dostosowywać w oparciu o aktualne zapotrzebowanie zwierzęcia na płyny.
Całkowity wolumen uzupełnienia deficytu oblicza się na podstawie kwoty wolumenu utrzymania plus kwoty wolumenu deficytu. Objętość podtrzymująca odpowiada normalnej utracie płynów w wyniku pocenia się, pocenia się, moczu i kału, od której odejmuje się ilość wody powstałej w pośrednim metabolizmie.
W normalnych warunkach obowiązują następujące zalecenia dotyczące utrzymania objętości u dorosłych zwierząt: masa ciała (kg): < 5. Utrzymanie objętości (ml/kg m.c./dzień): 80 do 120 masa ciała (kg): 5 do 20. Utrzymanie objętości (ml/kg m.c./dzień): 50 do 80. Masa ciała (kg): 20 do 100.
Utrzymanie objętości (ml/kg m.c./dzień): od 30 do 50. Masa ciała (kg): > 100. Utrzymanie objętości (ml/kg m.c./dzień): od 10 do 30. Istniejący niedobór płynów spowodowany gorączką, biegunką, krwotokiem, wymiotami lub bezwzględnym i względnym deficytem objętości wewnątrznaczyniowej należy uzupełnić dodatkową podażą płynów, w zależności od stopnia odwodnienia: stopień odwodnienia (% m.m.): łagodne (4 do 6%). Objętość deficytu (ml/kg mc/dzień): od 40 do 60. Stopień odwodnienia (% mc): Umiarkowany (od 6 do 8%). Objętość niedoborów (ml/kg mc/dzień): od 60 do 80. Stopień odwodnienia (% mc): Ciężki (> 8%). Objętość niedoboru (ml/kg m.c./dzień): > 80 (do 120).
Gatunki docelowe
Ptaki, świnie, psy, koty, drób, króliki, bydło, gryzonie, koniowate, pszczoły, gady, ryby, owce i kozy
